پاسخ او در برابر آيات قرآنى چيست ؟ هيچ فرد باايمانى را نسزد كه مؤمنى را بكشد ، مگر به خطا . . . ، و هركس مؤمنى را عمدا از پاى درآورد ، كيفرش جهنم است و براى هميشه در آن خواهد بود . خدا بر چنين كسى خشم آورده و لعنت فرستاده است و براى او عذاب سختى آماده كرده است . « 1 » آنان كه به آيات خدا كافر مىشوند و پيامبران را ناحق مىكشند و كسانى را كه به داد و عدل دعوت مىكنند ، به قتل مىرسانند ، آنها را به عذابى دردناك مژده بده . « 2 » بندگان خداى مهرگستر آنهايند كه در روى زمين به فروتنى راه مىروند ، تا آنجا كه فرمايد : و كسى را كه خدا كشتنش را حرام كرده است ، جز به حق نمىكشند و زنا نمىكنند و هركه اين كارها كند ، كيفر بيند . « 3 » آيا براى معاويه ، اين روايتى كه خودش از رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله نقل كرده كه « هرگناهى را اميد است كه خداى ببخشايد ، مگر كسى را كه كافر بميرد ، يا مؤمنى را عمدا به قتل برساند » بس نبود ؟ « 4 » آيا او با دست پليد خود به مولا امير المؤمنين عليه السّلام ضمن نامه‌اى ننوشت كه من از رسول اللّه شنيدم كه مىفرمود : هرگاه ساكنان صنعا و عدن همگى بر كشتن يك فرد از مسلمانان جمع شوند ، خداوند همهء آنها را به آتش سرنگون مىكند . نه مگر ابن عمر از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله روايت كرده كه فرمود : مادام كه دست مؤمن به خون حرامى آلوده نشده ، اميد است كه دينش را نگاه دارد . نه مگر براء بن عازب از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله نقل كرده كه فرمود : در پيشگاه خدا ، نابودى جهان از كشتن يك مؤمن به ناحق سبك‌تر است ؟ اين روايت را ابن ماجه و بيهقى روايت كرده‌اند و اصفهانى اين عبارت را اضافه مىكند : هرگاه ساكنان آسمانها و زمين در قتل يك مؤمن شركت كنند ، خدا همهء آنها را به آتش مىبرد . در روايت ديگرى كه بريده از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله نقل كرده ، آمده است : در پيشگاه خدا ، قتل

--> ( 1 ) . نساء 4 / 92 ، 93 . ( 2 ) . آل عمران 3 / 21 . ( 3 ) . فرقان 25 / 63 - 68 . ( 4 ) . مسند احمد : 4 / 96 .